Rogoźno: Różnice pomiędzy wersjami

Z Moje Okolice
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 45: Linia 45:
| colspan="3" style="background-color:#00ff99;" |
| colspan="3" style="background-color:#00ff99;" |
|}
|}
<br>
Rogoźno – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie obornickim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Rogoźno.  
'''Szczecinek''' – miasto w północno-zachodniej Polsce, na [[Pomorze Zachodnie|Pomorzu Zachodnim]], siedziba władz powiatu [[Powiat Szczecinek|szczecineckiego]], gminy miejskiej i wiejskiej Szczecinek.<br>
Położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad rzeką Wełną i jeziorem Rogoźno.  
Miasto na pograniczu [[Pojezierze Drawskie|Pojezierza Drawskiego]] i [[Pojezierze Szczecineckie|Pojezierza Szczecineckiego]], położone pomiędzy trzema jeziorami: [[Jezioro Trzesiecko|Trzesiecko]], [[Jezioro Wielimie|Wielimie]] i [[Jezioro Wilczkowo|Wilczkowo]].<br>
31 grudnia 2012 r. miasto miało 11 345 mieszkańców.  
Założony w 1310 roku przez księcia Warcisława IV od razu otrzymał prawa miejskie.<br>
Miasta Stare Rogoźno i Nowe Rogoźno były miastami królewskimi Korony Królestwa Polskiego.  
W Szczecinku krzyżują się droga krajowa [[Droga krajowa nr 11|nr 11]], w tym odcinek drogi ekspresowej S11 i [[Droga krajowa nr 20|nr 20]], a swój bieg rozpoczyna droga wojewódzka nr 172.<br>
Rogoźno należące do starostwa rogozińskiego, pod koniec XVI wieku leżało w powiecie poznańskim województwa poznańskiego.  
Miasto jest też istotnym węzłem kolejowym, łącząc trasy nr [http://moje-strony.pl/index.php/Linia_kolejowa_nr_210_Chojnice_-_Runowo_Pom. 210], [http://moje-strony.pl/index.php/Linia_404_Szczecinek_-_Ko%C5%82obrzeg 404] i [http://moje-strony.pl/index.php/Linia_405_Pi%C5%82a_G%C5%82%C3%B3wna_%E2%80%93_Ustka 405].<br>
W okresie II Rzeczypospolitej oraz w latach 1945–1975 miasto administracyjnie należało do województwa poznańskiego, a od 1975 do 1998 do województwa pilskiego.
Według danych GUS z 30 czerwca 2021 r., Szczecinek liczył 39 705 mieszkańców i był pod względem liczby ludności szóstym miastem w województwie zachodniopomorskim.<br>
<br>
==Położenie==
==Położenie==
Szczecinek leży we wschodniej części województwa [[Województwo Zachodniopomorskie|zachodniopomorskiego]], w powiecie [[Powiat Szczecinek|szczecineckim]].<br>
Rogoźno położone jest nad rzekami Wełną i Małą Wełną oraz nad jeziorem Rogoźno (długie 4750 m, szerokie 350 m, 136 ha, do 6 m głębokości), na wysokości ok. 63 m n.p.m., przy drodze krajowej nr 11 Katowice – Poznań – Piła – Koszalin – Kołobrzeg, 40 km na północ od Poznania i ok. 52 km na południe od Piły.
Według danych z 1 stycznia 2014 r. powierzchnia miasta wynosiła 48,48 km².<br>
W mieście bierze początek droga wojewódzka nr 241 Rogoźno – Tuchola. Przez Rogoźno przebiega linia kolejowa Poznań – Piła – Kołobrzeg ze stacją kolejową oraz nieczynna już linia Inowrocław – Krzyż Wlkp.  
Miasto znajduje się na pograniczu dwóch mezoregionów – we wschodniej części [[Pojezierze Drawskie|Pojezierza Drawskiego]] i północnej części [[Pojezierze Szczecineckie|Pojezierza Szczecineckiego]].<br>
Według danych z 1 grudnia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 11,24 km².  
Historycznie miasto jest położone na [[Pomorze Zachodnie|Pomorzu Zachodnim]].  
==Ludność==
<br><br>
Według danych Głównego Urzędu Statystycznego stan z dnia 31 grudnia 2012 r. miasto Rogoźno liczyło 11 345 mieszkańców czyli gęstość zaludnienia na obszarze miasta wynosiła 1009 osób/km².  
==Nazwa miasta==
==Historia==
Nazwa miasta Nowy Szczecin wyraźnie nawiązywała do Szczecina, stolicy księstwa pomorskiego, przed jego podziałem w roku 1295.
Nazwa miasta pochodzi od rogoży, czyli ludowej nazwy pałki – rośliny szuwarowej. Najstarsze ślady grodziska wczesnośredniowiecznego pochodzą z VIII-IX wieku. Pierwsza wzmianka pisana z 1192 (Roguezno).  
<br><br>
Początki kasztelanii rogozińskiej przypadają najpewniej na połowę XII wieku, a więc na okres powstania nowego grodu na lewym brzegu Wełny  udokumentowanego badaniami archeologicznymi.  
==Środowisko naturalne==
Pod koniec pierwszej połowy XIII wieku Rogoźno było siedzibą dobrze funkcjonującej kasztelanii, potwierdza to dokument z 1248 w którym wymieniony jest kasztelan Gniewomir – „Gneomir castelanus de Rogozna”. Kasztelania rogozińska posiadała charakter terytorialny. Graniczyła, rozpoczynając od północy, z kasztelaniami: ujską, żońską, gnieźnieńską, radzimską, obrzycką i czarnkowską.  
Lasy Nadleśnictwa Szczecinek położone są w [[województwo Zachodniopomorskie|województwach zachodniopomorskim]] i [[województwo Pomorskie|pomorskim]] na terenie gmin:<br>
Dokładny przebieg jej granic, z uwagi na skąpe materiały źródłowe, jest jednak trudny do określenia.  
Szczecinek, Biały Bór, Borne Sulinowo, Bobolice i Grzmiąca. Powierzchnia Nadleśnictwa wynosi 580 km².<br>
Pomimo upadku znaczenia urzędu kasztelańskiego, rogozińscy kasztelanowie występowali aż do rozbiorów w XVIII wieku, choć stanowisko miało tu już jedynie charakter tytularny. Ostatnim kasztelanem rogozińskim był wspomniany w źródłach 22 stycznia 1787 Adam Jan Malczewski (zmarły w 1804). Kasztelanowie rogozińscy mieli prawo zasiadania w Senacie I Rzeczypospolitej, jako kasztelanowie mniejsi, zwani drążkowymi.  
Rzeźba terenu jest bardzo urozmaicona i zróżnicowana. Wyróżnia się różnymi formami geologicznymi pochodzenia polodowcowego, takimi jak: morena czołowa, pole sandrowe oraz równina denno-morenowa z licznymi drobnymi i płytkimi zagłębieniami, rynnami i oczkami.<br>
W hierarchii senackiej plasowali się między innymi przed kasztelanami radomskimi, wieluńskimi, przemyskimi, chełmskimi, bydgoskimi czy warszawskimi.  
Pod względem geomorfologicznym jest to obszar południowego skłonu strefy wzniesień czołowo-morenowych głównego ciągu pomorskiego, zajęty przez rozległe równiny sandrowe i płaty wysoczyzn morenowych z licznymi jeziorami, dolinami rzek i zagłębieniami wytopiskowymi.<br>
Miasto usytuowane jest na przesmyku pomiędzy jeziorami [[Jezioro Wielimie|Wielimie]], [[Jezioro Trzesiecko|Trzesiecko]] i [[Jezioro Wilczkowo|Wilczkowo]], połączonych rzeką [[Rzeka Nizica|Nizicą]].<br>
Teren w obrębie granic administracyjnych miasta jest bardzo urozmaicony pod względem form geomorfologicznych i wznosi się od 132 do 160 m n.p.m.
<br><br>
<br><br>
== Galeria Zdjęć Miasta Rogoźno ==
== Galeria Zdjęć Miasta Rogoźno ==

Wersja z 22:51, 29 mar 2022

Miasto Szczecinek
Miasto-szczecinek.jpg
Herb Miasta
Herb-miasta-szczecinek.png
Kraj Polska-flaga300.png   Polska
Województwo Województwo-zachodniopomorskie-flaga-ramka.png   zachodniopomorskie
Powiat Herb-powiat-szczecinek.png  szczecinecki
Gmina Szczecinek
Mieszkańców 39705
Kod Pocztowy 78-400, 78-401,
78-402, 78-403,
78-404, 78-410
Prawa Miejskie 1310
Powierzchnia 48,48 km²
Wysokość n.p.m. 135–141
Tablice Rejestracyjne ZSZ

Rogoźno – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie obornickim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Rogoźno. Położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad rzeką Wełną i jeziorem Rogoźno. 31 grudnia 2012 r. miasto miało 11 345 mieszkańców. Miasta Stare Rogoźno i Nowe Rogoźno były miastami królewskimi Korony Królestwa Polskiego. Rogoźno należące do starostwa rogozińskiego, pod koniec XVI wieku leżało w powiecie poznańskim województwa poznańskiego. W okresie II Rzeczypospolitej oraz w latach 1945–1975 miasto administracyjnie należało do województwa poznańskiego, a od 1975 do 1998 do województwa pilskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Rogoźno położone jest nad rzekami Wełną i Małą Wełną oraz nad jeziorem Rogoźno (długie 4750 m, szerokie 350 m, 136 ha, do 6 m głębokości), na wysokości ok. 63 m n.p.m., przy drodze krajowej nr 11 Katowice – Poznań – Piła – Koszalin – Kołobrzeg, 40 km na północ od Poznania i ok. 52 km na południe od Piły. W mieście bierze początek droga wojewódzka nr 241 Rogoźno – Tuchola. Przez Rogoźno przebiega linia kolejowa Poznań – Piła – Kołobrzeg ze stacją kolejową oraz nieczynna już linia Inowrocław – Krzyż Wlkp. Według danych z 1 grudnia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 11,24 km².

Ludność[edytuj | edytuj kod]

Według danych Głównego Urzędu Statystycznego stan z dnia 31 grudnia 2012 r. miasto Rogoźno liczyło 11 345 mieszkańców czyli gęstość zaludnienia na obszarze miasta wynosiła 1009 osób/km².

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miasta pochodzi od rogoży, czyli ludowej nazwy pałki – rośliny szuwarowej. Najstarsze ślady grodziska wczesnośredniowiecznego pochodzą z VIII-IX wieku. Pierwsza wzmianka pisana z 1192 (Roguezno). Początki kasztelanii rogozińskiej przypadają najpewniej na połowę XII wieku, a więc na okres powstania nowego grodu na lewym brzegu Wełny udokumentowanego badaniami archeologicznymi. Pod koniec pierwszej połowy XIII wieku Rogoźno było siedzibą dobrze funkcjonującej kasztelanii, potwierdza to dokument z 1248 w którym wymieniony jest kasztelan Gniewomir – „Gneomir castelanus de Rogozna”. Kasztelania rogozińska posiadała charakter terytorialny. Graniczyła, rozpoczynając od północy, z kasztelaniami: ujską, żońską, gnieźnieńską, radzimską, obrzycką i czarnkowską. Dokładny przebieg jej granic, z uwagi na skąpe materiały źródłowe, jest jednak trudny do określenia. Pomimo upadku znaczenia urzędu kasztelańskiego, rogozińscy kasztelanowie występowali aż do rozbiorów w XVIII wieku, choć stanowisko miało tu już jedynie charakter tytularny. Ostatnim kasztelanem rogozińskim był wspomniany w źródłach 22 stycznia 1787 Adam Jan Malczewski (zmarły w 1804). Kasztelanowie rogozińscy mieli prawo zasiadania w Senacie I Rzeczypospolitej, jako kasztelanowie mniejsi, zwani drążkowymi. W hierarchii senackiej plasowali się między innymi przed kasztelanami radomskimi, wieluńskimi, przemyskimi, chełmskimi, bydgoskimi czy warszawskimi.

Galeria Zdjęć Miasta Rogoźno[edytuj | edytuj kod]


Zobacz na Mapie[edytuj | edytuj kod]

Wczytywanie mapy...