Jastrowie: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Usunięte 699 bajtów ,  23:57, 1 wrz 2021
brak opisu edycji
Linia 41: Linia 41:


<br>
<br>
Krajenka (niem Krojanke) – miasto w woj. wielkopolskim,
Jastrowie (niem. Jastrow) – miasto w woj. wielkopolskim,
w powiecie złotowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Krajenka.<br>
w powiecie złotowskim , siedziba gminy miejsko-wiejskiej Jastrowie.
Według danych z 30 czerwca 2016 miasto liczyło 3733 mieszkańców.
Jastrowie jest położone na skraju doliny rzeki Gwdy nad rzeką Oską
Krajenka uzyskała lokację miejską w 1420 roku.<br>
w sąsiedztwie wzgórz zwanych Pagórkami Jastrowskimi.
Miasto położone jest nad rzeką Głomia na wysokości 105 m n.p.m.,
Miasto położone jest w malowniczej okolicy: lasy, wzgórza, czyste jeziora,
w środkowej części Krajny, w pasie Pojezierza Południowopomorskiego (w tym Pojezierza Krajeńskiego),<br>
wszystko to tworzy wspaniałe warunki do wypoczynku czy połowu ryb.
w odległości 126 km na północ od Poznania.<br>
Założona w XIII lub XIV w. mała osada nad Młynówką była wsią placową.
Pierwsza historyczna wzmianka pochodzi z 1286 roku.<br>
Pierwsze wzmianki o miejscowości „Jastrobe” pochodzą z 1363, w 1530 pojawił się po raz pierwszy zapis nazwy „Jastrowo”.
Gród o charakterze obronnym leżał na szlaku handlowym z Pomorza do Wielkopolski,
Według innej hipotezy założone zostały dwie wsie po obu brzegach Młynówki.
następnie wybudowano tu zamek.<br>
W latach 1565–1569 Polacy siłą wcielili maleńką osadę do swego Jastrowia.
Jednak osada prawdopodobnie istniała już w starożytności i nosiła nazwę Scurgon.<br>
Za panowania Kazimierza Wielkiego państwo polskie wyparło z tych terenów Brandenburczyków i Jastrowie
Poświadczeniem tego jest umieszczenie tejże nazwy na mapie przez geografa greckiego Ptolemeusza.<br>
wraz z przyległościami znalazło się w silnym gospodarczo i politycznie starostwie ujsko–pilskim,
W 1534 roku istniał wybudowany na Głomii młyn, a w późniejszym okresie (XVI i XVII wiek)
które zostało wydzielone z powiatu wałeckiego w 1560. Później utworzono tutaj m.in. ekonomię jastrowską.
miasto było ośrodkiem rzemieślniczym z dobrze rozwiniętym rzemiosłem sukienników.<br>
Jednak nadal liczne były zatargi pomorsko – polskie, które doprowadziły do powołania komisji granicznej której przewodzili m.in.
Pożary, epidemie trawiły kilkukrotnie miasto.<br>
książę Jan Fryderyk ze Szczecina i Piotr Potulicki – wojewoda kaliski i zarazem starosta ujsko–pilski.
Największy pożar miał miejsce w 1788 roku, kiedy wypaleniu uległo całe miasto.
W 1588 porozumiano się w sprawie spornego terytorium, jednak różnice religijne i inne tarcia spowodowały nowe wytyczanie
Krajenka rozwinęła się w XVIII i XIX wieku.<br>
i regulacje granicy w 1604, na które Jastrowie wydało 99 florenów.
Organizowane były tutaj 4 jarmarki rocznie, rozwijało się rzemiosło.<br>
W XIX wieku przeprowadzono linie kolejową przez miasto.<br>
W 1773 Krajenkę zamieszkiwało 905 mieszkańców, w 1910 ponad 3400 osób.<br>
W 1929 roku otwarto tutaj szkołę polską, mimo postępującej germanizacji.
Fakt ten przypłacił życiem nauczyciel tej szkoły Franciszek Gliszewski,
który poniósł śmierć w obozie koncentracyjnym.<br>
Miasto zostało zajęte przez wojska radzieckie 30 stycznia 1945 roku i spalone w 70%. \\Ucierpiała zabudowa, zakłady, urządzenia komunalne.<br>
Spłonęło stare centrum miasteczka, wiele zabytkowych budynków.<br>
W wyniku II wojny światowej Krajenka ponownie znalazła się w granicach Polski.<br>
Niemieckojęzyczna ludność miasta została wysiedlona do Niemiec.<br>
Odbudowy Krajenki podjęto się dopiero w latach 50. XX wieku, a do lat 60-tych była już odbudowana.<br>
Obecnie Krajenka jest niewielkim ośrodkiem przemysłowym i handlowym w powiecie złotowskim.<br>
<br>
<br>
<br>
<br>

Menu nawigacyjne