Rzeka Noteć
 | ||
| Kraj | Polska | |
|---|---|---|
| Długość | 391,3 km | |
| Powierzchnia zlewni | 17300 km² | |
| Źródło | Pojezierze Kujawskie | |
| Ujście | Warta | |
| Miejsce | Santok | |
 Noteć w Ujściu 1942 r. | ||
 Noteć w Czarnkowie 1942 r. | ||
 Noteć w Drezdenku 1930 r. | ||
 Noteć w Ujściu 1942 r. | ||
Noteć (niem. Netze) – rzeka o długości 391 km w północno-zachodniej Polsce. Największy dopływ Warty.
Powierzchnia dorzecza wynosi 17 300 km². Jest to siódma pod względem długości i szósta pod względem powierzchni dorzecza - rzeka Polski.
Noteć jest jedną z największych pod względem długości rzek w Polsce.
Pradolina Noteci w okolicach miejscowości Ujście cechuje się wysokiej jakości walorami środowiska związanych z obecnością rozległych i malowniczych łąk,
pastwisk i zarośli, jednocześnie z ciekawą, dobrze widoczną strefą graniczną między lasami,
polami uprawnymi, łąkami i obszarami zabudowanymi. Jest rzeką typowo nizinną. Jej wody płyną powoli, wręcz na niektórych odcinkach leniwie.
W okolicy Chrustowa i Milcza Noteć jest najszersza. W Nakle rzeka łączy się z Kanałem Bydgoskim i aż do ujścia (na długości 187 km) jest elementem drogi wodnej Wisła-Odra.
Od Nakła do Krzyża na długości 137 km ma charakter rzeki skanalizowanej z 14 stopniami wodnymi.
Noteć jest żeglowna prawie na całej długości. Od czasu budowy Kanału Bydgoskiego w 1774 r. jest elementem szlaku żeglugowego łączącego Wisłę z Odrą.
