Jastrowie
| Zdjęcie |  |
|---|---|
| Herb miasta | 
|
| Kraj | Polska |
| Województwo | wielkopolskie |
| Powiat | Złotowski |
| Gmina | Krajenka |
| Mieszkańców | 3733 |
| Kod pocztowy | 77-430 |
| Prawa miejskie | 1420 |
| Powierzchnia | 3,76 km² |
| Wysokość | 101 m n.p.m. |
| Tablice rejestracyjne | PZL |
Jastrowie (niem. Jastrow) – miasto w woj. wielkopolskim,
w powiecie złotowskim , siedziba gminy miejsko-wiejskiej Jastrowie.
Jastrowie jest położone na skraju doliny rzeki Gwdy nad rzeką Oską
w sąsiedztwie wzgórz zwanych Pagórkami Jastrowskimi.
Miasto położone jest w malowniczej okolicy: lasy, wzgórza, czyste jeziora,
wszystko to tworzy wspaniałe warunki do wypoczynku czy połowu ryb.
Założona w XIII lub XIV w. mała osada nad Młynówką była wsią placową.
Pierwsze wzmianki o miejscowości „Jastrobe” pochodzą z 1363, w 1530 pojawił się po raz pierwszy zapis nazwy „Jastrowo”.
Według innej hipotezy założone zostały dwie wsie po obu brzegach Młynówki.
W latach 1565–1569 Polacy siłą wcielili maleńką osadę do swego Jastrowia.
Za panowania Kazimierza Wielkiego państwo polskie wyparło z tych terenów Brandenburczyków i Jastrowie
wraz z przyległościami znalazło się w silnym gospodarczo i politycznie starostwie ujsko–pilskim,
które zostało wydzielone z powiatu wałeckiego w 1560. Później utworzono tutaj m.in. ekonomię jastrowską.
Jednak nadal liczne były zatargi pomorsko – polskie, które doprowadziły do powołania komisji granicznej której przewodzili m.in.
książę Jan Fryderyk ze Szczecina i Piotr Potulicki – wojewoda kaliski i zarazem starosta ujsko–pilski.
W 1588 porozumiano się w sprawie spornego terytorium, jednak różnice religijne i inne tarcia spowodowały nowe wytyczanie
i regulacje granicy w 1604, na które Jastrowie wydało 99 florenów.
