Województwo Świętokrzyskie: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 44: | Linia 44: | ||
|} | |} | ||
<br> | <br> | ||
Świętokrzyskie - jednostka podziału administracyjnego w południowej części centralnej Polski. Województwo obejmuje obszar 11 710,50 km² i zamieszkuje je około 1,23 mln osób. Jest jednym z 16 województw utworzonych w 1999 roku. W przybliżeniu obejmuje większą część obszaru dawnego województwa kieleckiego, część tarnobrzeskiego (powiaty opatowski, sandomierski i staszowski) oraz skrawki radomskiego, piotrkowskiego i częstochowskiego. Według danych z 31 grudnia 2018 roku województwo miało 1 241 546 mieszkańców. Siedziba województwa jest miasto Kielce. | Świętokrzyskie - jednostka podziału administracyjnego w południowej części centralnej Polski.<br> | ||
Województwo obejmuje obszar 11 710,50 km² i zamieszkuje je około 1,23 mln osób.<br> | |||
Województwo świętokrzyskie położone jest w południowo-wschodniej części Polski. Zajmuje powierzchnię 11710,50 km²[2], co stanowi 3,7% obszaru Polski. Pod względem wielkości należy do najmniejszych województw w kraju i zajmuje 15. miejsce tuż przed województwem opolskim. Część granic województwa jest naturalna. Na wschodzie i południowym wschodzie wyznacza je Wisła, a na zachodzie Pilica. Prawie cały region położony jest w lewobrzeżnej części dorzecza Wisły. Leży w obrębie Wyżyny Małopolskiej, na obszarze obejmującym Wyżynę Kielecką, Nieckę Nidziańską oraz wschodnią część Wyżyny Przedborskiej. Obszar województwa jest wysoce zróżnicowany pod względem ukształtowania powierzchni i mieści się w przedziale wysokościowym od 143,0 m n.p.m. do 612,0 m n.p.m. Najważniejszy element morfologiczny stanowią Góry Świętokrzyskie z ich najwyższym szczytem Łysicą. Według danych z 31 grudnia 2012 roku w woj. świętokrzyskim lasy obejmowały powierzchnię 328,2 tys. ha, co stanowiło 28,0% jego powierzchni. 7,1 tys. ha lasów znajdowało się w obrębie parków narodowych. | Jest jednym z 16 województw utworzonych w 1999 roku. W przybliżeniu obejmuje większą część obszaru dawnego województwa kieleckiego, część tarnobrzeskiego (powiaty opatowski, sandomierski i staszowski) oraz skrawki radomskiego, piotrkowskiego i częstochowskiego.<br> | ||
Według danych z 31 grudnia 2018 roku województwo miało 1 241 546 mieszkańców. Siedziba województwa jest miasto Kielce.<br> | |||
Województwo składa się z 13 powiatów i jednego miasta na prawach powiatu Kielce. W powiatach znajdują się 102 gminy, w tym 5 gmin miejskich (Kielce, Ostrowiec Świętokrzyski, Starachowice, Skarżysko-Kamienna i Sandomierz), 38 gmin miejsko-wiejskich oraz 59 gmin wiejskich. Na terenie województwa znajdują się 43 miasta. | <br> | ||
== Położenie Fizycznogeograficzne == | |||
Województwo świętokrzyskie położone jest w południowo-wschodniej części Polski.<br> | |||
Zajmuje powierzchnię 11710,50 km²[2], co stanowi 3,7% obszaru Polski. Pod względem wielkości należy do najmniejszych województw w kraju i zajmuje 15. miejsce tuż przed województwem opolskim. <br> | |||
Część granic województwa jest naturalna. Na wschodzie i południowym wschodzie wyznacza je Wisła, a na zachodzie Pilica.<br> | |||
Prawie cały region położony jest w lewobrzeżnej części dorzecza Wisły. Leży w obrębie Wyżyny Małopolskiej, na obszarze obejmującym Wyżynę Kielecką, Nieckę Nidziańską oraz wschodnią część Wyżyny Przedborskiej. <br> | |||
Obszar województwa jest wysoce zróżnicowany pod względem ukształtowania powierzchni i mieści się w przedziale wysokościowym od 143,0 m n.p.m. do 612,0 m n.p.m.<br> | |||
Najważniejszy element morfologiczny stanowią Góry Świętokrzyskie z ich najwyższym szczytem Łysicą.<br> | |||
Według danych z 31 grudnia 2012 roku w woj. świętokrzyskim lasy obejmowały powierzchnię 328,2 tys. ha, co stanowiło 28,0% jego powierzchni. 7,1 tys. ha lasów znajdowało się w obrębie parków narodowych.<br> | |||
<br> | |||
== Podział Administracyjny == | |||
Województwo składa się z 13 powiatów i jednego miasta na prawach powiatu Kielce. W powiatach znajdują się 102 gminy, w tym 5 gmin miejskich (Kielce, Ostrowiec Świętokrzyski, Starachowice, Skarżysko-Kamienna i Sandomierz), 38 gmin miejsko-wiejskich oraz 59 gmin wiejskich. Na terenie województwa znajdują się 43 miasta.<br> | |||
W województwie świętokrzyskim są 44 miasta, w tym 1 miasto na prawach powiatu. Miasta zostały uszeregowane według liczby mieszkańców malejąco. Pogrubioną czcionką oznaczono miasta powiatowe. Dane liczbowe podane według stanu na 1 stycznia 2019 roku. | W województwie świętokrzyskim są 44 miasta, w tym 1 miasto na prawach powiatu. Miasta zostały uszeregowane według liczby mieszkańców malejąco. Pogrubioną czcionką oznaczono miasta powiatowe. Dane liczbowe podane według stanu na 1 stycznia 2019 roku. | ||
Wersja z 11:37, 26 lis 2021
 | |||
| Państwo | Polska | ||
| Siedziba | Kielce | ||
| Powierzchnia | 11 710,5 km² | ||
| Liczba Ludności | 1 233 961 | ||
| Miast na Prawach Powiatu | 1 | ||
| Liczba Powiatów | 13 | ||
| Gmin Miejskich | 5 | ||
| Gmin Miejsko-Wiejskich | 39 | ||
| Gmin Wiejskich | 58 | ||
| Tablice rejestracyjne | R | ||
 | |||
Świętokrzyskie - jednostka podziału administracyjnego w południowej części centralnej Polski.
Województwo obejmuje obszar 11 710,50 km² i zamieszkuje je około 1,23 mln osób.
Jest jednym z 16 województw utworzonych w 1999 roku. W przybliżeniu obejmuje większą część obszaru dawnego województwa kieleckiego, część tarnobrzeskiego (powiaty opatowski, sandomierski i staszowski) oraz skrawki radomskiego, piotrkowskiego i częstochowskiego.
Według danych z 31 grudnia 2018 roku województwo miało 1 241 546 mieszkańców. Siedziba województwa jest miasto Kielce.
Położenie Fizycznogeograficzne[edytuj | edytuj kod]
Województwo świętokrzyskie położone jest w południowo-wschodniej części Polski.
Zajmuje powierzchnię 11710,50 km²[2], co stanowi 3,7% obszaru Polski. Pod względem wielkości należy do najmniejszych województw w kraju i zajmuje 15. miejsce tuż przed województwem opolskim.
Część granic województwa jest naturalna. Na wschodzie i południowym wschodzie wyznacza je Wisła, a na zachodzie Pilica.
Prawie cały region położony jest w lewobrzeżnej części dorzecza Wisły. Leży w obrębie Wyżyny Małopolskiej, na obszarze obejmującym Wyżynę Kielecką, Nieckę Nidziańską oraz wschodnią część Wyżyny Przedborskiej.
Obszar województwa jest wysoce zróżnicowany pod względem ukształtowania powierzchni i mieści się w przedziale wysokościowym od 143,0 m n.p.m. do 612,0 m n.p.m.
Najważniejszy element morfologiczny stanowią Góry Świętokrzyskie z ich najwyższym szczytem Łysicą.
Według danych z 31 grudnia 2012 roku w woj. świętokrzyskim lasy obejmowały powierzchnię 328,2 tys. ha, co stanowiło 28,0% jego powierzchni. 7,1 tys. ha lasów znajdowało się w obrębie parków narodowych.
Podział Administracyjny[edytuj | edytuj kod]
Województwo składa się z 13 powiatów i jednego miasta na prawach powiatu Kielce. W powiatach znajdują się 102 gminy, w tym 5 gmin miejskich (Kielce, Ostrowiec Świętokrzyski, Starachowice, Skarżysko-Kamienna i Sandomierz), 38 gmin miejsko-wiejskich oraz 59 gmin wiejskich. Na terenie województwa znajdują się 43 miasta.
W województwie świętokrzyskim są 44 miasta, w tym 1 miasto na prawach powiatu. Miasta zostały uszeregowane według liczby mieszkańców malejąco. Pogrubioną czcionką oznaczono miasta powiatowe. Dane liczbowe podane według stanu na 1 stycznia 2019 roku.