Krajenka: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 93: | Linia 93: | ||
Miasto pełni rolę lokalnego ośrodka dla otaczających go miejscowości. W mieście zlokalizowana jest poczta, posterunek policji, dworzec Polskie Koleje Państwowe, dworzec Państwowa Komunikacja Samochodowa, stacje benzynowe, stacja kontroli pojazdów, sklepy, restauracja. W mieście istnieje też unikalna szkoła, gdzie kształcą się technicy przemysłu młynarskiego. | Miasto pełni rolę lokalnego ośrodka dla otaczających go miejscowości. W mieście zlokalizowana jest poczta, posterunek policji, dworzec Polskie Koleje Państwowe, dworzec Państwowa Komunikacja Samochodowa, stacje benzynowe, stacja kontroli pojazdów, sklepy, restauracja. W mieście istnieje też unikalna szkoła, gdzie kształcą się technicy przemysłu młynarskiego. | ||
== Zabytki == | |||
[[Plik:PL Krajenka KoscNoc.JPG|thumb|250px|[[Kościół św. Anny i św. Mikołaja w Krajence|Kościół św. Anny i św. Mikołaja]] nocą]] | |||
[[Plik:Krajenka,kosciol ewangelicki pw.Sw.Jozefa.JPG|thumb|250px|Poewangelicki kościół pw. św. Józefa]] | |||
* Obiekty wpisane do rejestru zabytków<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/WLK-rej.pdf| tytuł = Rejestr zabytków województwa wielkopolskiego | nazwisko = | imię = | autor = | autor link = | data = | rok = | opublikowany = Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Poznaniu| strony = 257–258| język =| data dostępu = 2011-04-25}}</ref>: | |||
** [[Parafia św. Anny w Krajence|kościół parafialny]] [[Kościół św. Anny i św. Mikołaja w Krajence|św. Anny i św. Mikołaja]] – pochodzący z końca [[XVIII wiek]]u, znajdują się w nim 4 ołtarze oraz zabytkowa ambona w kształcie dzioba okrętu, zabytkowe organy z [[1886]] roku | |||
** zespół pałacowo-parkowy i folwarczny – pałac i mur z przełomu [[XVIII wiek|XVIII]]/[[XIX wiek]]u | |||
** neoromański [[Kościół św. Józefa w Krajence|kościół poewangelicki św. Józefa]] z [[1846]] r. | |||
** historyczny układ urbanistyczny, XIII-1 poł. XX | |||
* Obiekty historyczne: | |||
** [[cmentarz żydowski w Krajence|cmentarz żydowski]] z [[XVII wiek]]u | |||
** [[młyn zbożowy|młyn]] przy ulicy Młyńskiej – zabytkowy młyn z końca [[XIX wiek|XIX]] i początku [[XX wiek]]u | |||
[[Category:Miasta]] | [[Category:Miasta]] | ||
Wersja z 10:18, 2 wrz 2021
| Zdjęcie |  |
|---|---|
| Herb miasta | 
|
| Kraj | Polska |
| Województwo | wielkopolskie |
| Powiat | Złotowski |
| Gmina | Krajenka |
| Mieszkańców | 3733 |
| Kod pocztowy | 77-430 |
| Prawa miejskie | 1420 |
| Powierzchnia | 3,76 km² |
| Wysokość | 101 m n.p.m. |
| Tablice rejestracyjne | PZL |
Krajenka (niem Krojanke) – miasto w woj. wielkopolskim,
w powiecie złotowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Krajenka.
Według danych z 30 czerwca 2016 miasto liczyło 3733 mieszkańców.
Krajenka uzyskała lokację miejską w 1420 roku.
Miasto położone jest nad rzeką Głomia na wysokości 105 m n.p.m.,
w środkowej części Krajny, w pasie Pojezierza Południowopomorskiego (w tym Pojezierza Krajeńskiego),
w odległości 126 km na północ od Poznania.
Pierwsza historyczna wzmianka pochodzi z 1286 roku.
Gród o charakterze obronnym leżał na szlaku handlowym z Pomorza do Wielkopolski,
następnie wybudowano tu zamek.
Jednak osada prawdopodobnie istniała już w starożytności i nosiła nazwę Scurgon.
Poświadczeniem tego jest umieszczenie tejże nazwy na mapie przez geografa greckiego Ptolemeusza.
W 1534 roku istniał wybudowany na Głomii młyn, a w późniejszym okresie (XVI i XVII wiek)
miasto było ośrodkiem rzemieślniczym z dobrze rozwiniętym rzemiosłem sukienników.
Pożary, epidemie trawiły kilkukrotnie miasto.
Największy pożar miał miejsce w 1788 roku, kiedy wypaleniu uległo całe miasto.
Krajenka rozwinęła się w XVIII i XIX wieku.
Organizowane były tutaj 4 jarmarki rocznie, rozwijało się rzemiosło.
W XIX wieku przeprowadzono linie kolejową przez miasto.
W 1773 Krajenkę zamieszkiwało 905 mieszkańców, w 1910 ponad 3400 osób.
W 1929 roku otwarto tutaj szkołę polską, mimo postępującej germanizacji.
Fakt ten przypłacił życiem nauczyciel tej szkoły Franciszek Gliszewski,
który poniósł śmierć w obozie koncentracyjnym.
Miasto zostało zajęte przez wojska radzieckie 30 stycznia 1945 roku i spalone w 70%. \\Ucierpiała zabudowa, zakłady, urządzenia komunalne.
Spłonęło stare centrum miasteczka, wiele zabytkowych budynków.
W wyniku II wojny światowej Krajenka ponownie znalazła się w granicach Polski.
Niemieckojęzyczna ludność miasta została wysiedlona do Niemiec.
Odbudowy Krajenki podjęto się dopiero w latach 50. XX wieku, a do lat 60-tych była już odbudowana.
Obecnie Krajenka jest niewielkim ośrodkiem przemysłowym i handlowym w powiecie złotowskim.
Galeria zdjęć miasta Krajenka[edytuj | edytuj kod]
Gospodarka[edytuj | edytuj kod]
Krajenka jest gminą typowo rolniczą z racji tego, iż ponad połowę jej powierzchni stanowią grunty orne. Jedynym przemysłem, który rozwinął się w gminie w sposób zadowalający, jest przemysł drzewny obejmujący Zakład Przemysłu Drzewnego. Kolejnym większym zakładem Krajenki jest firma Dunlopillo, która produkuje materace.
Miasto pełni rolę lokalnego ośrodka dla otaczających go miejscowości. W mieście zlokalizowana jest poczta, posterunek policji, dworzec Polskie Koleje Państwowe, dworzec Państwowa Komunikacja Samochodowa, stacje benzynowe, stacja kontroli pojazdów, sklepy, restauracja. W mieście istnieje też unikalna szkoła, gdzie kształcą się technicy przemysłu młynarskiego.
Zabytki[edytuj | edytuj kod]
- Obiekty wpisane do rejestru zabytków[1]:
- kościół parafialny św. Anny i św. Mikołaja – pochodzący z końca XVIII wieku, znajdują się w nim 4 ołtarze oraz zabytkowa ambona w kształcie dzioba okrętu, zabytkowe organy z 1886 roku
- zespół pałacowo-parkowy i folwarczny – pałac i mur z przełomu XVIII/XIX wieku
- neoromański kościół poewangelicki św. Józefa z 1846 r.
- historyczny układ urbanistyczny, XIII-1 poł. XX
- Obiekty historyczne:
- cmentarz żydowski z XVII wieku
- młyn przy ulicy Młyńskiej – zabytkowy młyn z końca XIX i początku XX wieku