Wysoczyzna Świecka: Różnice pomiędzy wersjami

Z Moje Okolice
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "{| class="wikitable" style="width: 30%; float:right; margin-left: 10px;" | colspan="3" style="background-color:#00ff99;" | <center>'''Mapa'''</center> |- | colspan="2" |…")
 
 
Linia 2: Linia 2:
| colspan="3" style="background-color:#00ff99;" | <center>'''Mapa'''</center>
| colspan="3" style="background-color:#00ff99;" | <center>'''Mapa'''</center>
|-
|-
| colspan="2" | [[Plik:Wysoczyzna-swiecka-mapa.png|center|300px]]
| colspan="2" | [[Plik:314.73 Wysoczyzna Świecka.png|center|300px]]
|-
|-
| colspan="3" style="background-color:#00ff99;" |
| colspan="3" style="background-color:#00ff99;" |

Aktualna wersja na dzień 01:40, 16 mar 2022

Mapa
314.73 Wysoczyzna Świecka.png
Kraj Polska-flaga300.png   Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Makro Region Pojezierze Południowopomorskie
Powierzchnia Ogólna
Powierzchnia w Polsce


Wysoczyzna Świecka lub Równina Świecka – mezoregion fizycznogeograficzny w północnej Polsce, w południowo-wschodniej części Pojezierza Południowopomorskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wysoczyzna Świecka graniczy:

  • od północy z Borami Tucholskimi (314.71),
  • od zachodu z Doliną Brdy (314.72),
  • od południa z Kotliną Toruńską (315.25),
  • od wschodu z Doliną Fordońską (314.83).

Mezoregion leży w całości w obrębie woj. kujawsko-pomorskiego. Jego powierzchnia wynosi 1171 km²[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Dominujący typ krajobrazu naturalnego Wysoczyzny Świeckiej stanowi młodoglacjalny krajobraz równin i wzniesień morenowych, a miejscami sandrowy pojezierny.

Mezoregion jest płaską, a miejscami falistą wysoczyzną morenową, z rozległymi płytkimi obniżeniami wytopiskowymi z wysokim poziomem wód podziemnych.
Położona jest na wysokości 120 m n.p.m. na północy i obniża się do 90–100 m n.p.m. w części południowej.
Wysoczyznę rozcina dolny bieg Wdy, której dolina stanowiła jeden z kilku szlaków odpływu fluwioglacjalnego w fazie pomorskiej zlodowacenia bałtyckiego.
Oddziela ona wschodnią część wysoczyzny w okolicach Laskowic. Dolina dolnej Wdy ma około 30 km długości i 3 do 4 km szerokości.
Rzekę w jej dolnym biegu wykorzystano na potrzeby energetyki budując zapory i elektrownie wodne w Żurze (powierzchnia zalewu 5 km², długość cofki 8 km) i mniejszą w Gródku.