Jastrowie: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 41: | Linia 41: | ||
<br> | <br> | ||
Jastrowie (niem. Jastrow) – miasto w woj. wielkopolskim, | |||
w powiecie złotowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej | w powiecie złotowskim , siedziba gminy miejsko-wiejskiej Jastrowie. | ||
Jastrowie jest położone na skraju doliny rzeki Gwdy nad rzeką Oską | |||
w sąsiedztwie wzgórz zwanych Pagórkami Jastrowskimi. | |||
Miasto położone jest | Miasto położone jest w malowniczej okolicy: lasy, wzgórza, czyste jeziora, | ||
wszystko to tworzy wspaniałe warunki do wypoczynku czy połowu ryb. | |||
w | Założona w XIII lub XIV w. mała osada nad Młynówką była wsią placową. | ||
Pierwsze wzmianki o miejscowości „Jastrobe” pochodzą z 1363, w 1530 pojawił się po raz pierwszy zapis nazwy „Jastrowo”. | |||
Według innej hipotezy założone zostały dwie wsie po obu brzegach Młynówki. | |||
W latach 1565–1569 Polacy siłą wcielili maleńką osadę do swego Jastrowia. | |||
Za panowania Kazimierza Wielkiego państwo polskie wyparło z tych terenów Brandenburczyków i Jastrowie | |||
wraz z przyległościami znalazło się w silnym gospodarczo i politycznie starostwie ujsko–pilskim, | |||
które zostało wydzielone z powiatu wałeckiego w 1560. Później utworzono tutaj m.in. ekonomię jastrowską. | |||
Jednak nadal liczne były zatargi pomorsko – polskie, które doprowadziły do powołania komisji granicznej której przewodzili m.in. | |||
książę Jan Fryderyk ze Szczecina i Piotr Potulicki – wojewoda kaliski i zarazem starosta ujsko–pilski. | |||
W 1588 porozumiano się w sprawie spornego terytorium, jednak różnice religijne i inne tarcia spowodowały nowe wytyczanie | |||
i regulacje granicy w 1604, na które Jastrowie wydało 99 florenów. | |||
W | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
Wersja z 23:57, 1 wrz 2021
Jastrowie (niem. Jastrow) – miasto w woj. wielkopolskim,
w powiecie złotowskim , siedziba gminy miejsko-wiejskiej Jastrowie.
Jastrowie jest położone na skraju doliny rzeki Gwdy nad rzeką Oską
w sąsiedztwie wzgórz zwanych Pagórkami Jastrowskimi.
Miasto położone jest w malowniczej okolicy: lasy, wzgórza, czyste jeziora,
wszystko to tworzy wspaniałe warunki do wypoczynku czy połowu ryb.
Założona w XIII lub XIV w. mała osada nad Młynówką była wsią placową.
Pierwsze wzmianki o miejscowości „Jastrobe” pochodzą z 1363, w 1530 pojawił się po raz pierwszy zapis nazwy „Jastrowo”.
Według innej hipotezy założone zostały dwie wsie po obu brzegach Młynówki.
W latach 1565–1569 Polacy siłą wcielili maleńką osadę do swego Jastrowia.
Za panowania Kazimierza Wielkiego państwo polskie wyparło z tych terenów Brandenburczyków i Jastrowie
wraz z przyległościami znalazło się w silnym gospodarczo i politycznie starostwie ujsko–pilskim,
które zostało wydzielone z powiatu wałeckiego w 1560. Później utworzono tutaj m.in. ekonomię jastrowską.
Jednak nadal liczne były zatargi pomorsko – polskie, które doprowadziły do powołania komisji granicznej której przewodzili m.in.
książę Jan Fryderyk ze Szczecina i Piotr Potulicki – wojewoda kaliski i zarazem starosta ujsko–pilski.
W 1588 porozumiano się w sprawie spornego terytorium, jednak różnice religijne i inne tarcia spowodowały nowe wytyczanie
i regulacje granicy w 1604, na które Jastrowie wydało 99 florenów.