Cmentarz Jeniecki w Pile: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
{| class="wikitable" style="width: 25%; float:right; margin-left: 10px;" | {| class="wikitable" style="width: 25%; float:right; margin-left: 10px;" | ||
| style="color:#e76700;"| '' Jezioro Kowalskie '' | | style="color:#e76700;"| '' Jezioro Kowalskie '' | ||
|- | |||
| colspan="3" | [[Plik:Tarnowski2-rg.jpg|center|250px]] | |||
|- | |- | ||
| colspan="3" | [[Plik:Tarnowski2-rg.jpg|center|250px]] | | colspan="3" | [[Plik:Tarnowski2-rg.jpg|center|250px]] | ||
Wersja z 10:38, 20 wrz 2021
| Jezioro Kowalskie | ||
 | ||
| ||
| Kraj | Polska | |
|---|---|---|
| Województwo | wielkopolskie | |
| Powiat | pilski | |
| Miejscowość | Tarnowo | |
| Powierzchnia | 3,59 ha | |
| Wysokość n.p.m. | ||
| Max długość | ||
| Max szerokość | ||
| Śr. głębokość | ||
| Max. głębokość | ||
| Objętość | ||
Cmentarz jeniecki w Pile-Leszkowie miejsce pochówku ponad 2600 jeńców wojennych z armii państw ententy z okresu I wojny światowej,
zmarłych w niemieckim obozie jenieckim w Pile.
Znajduje się na Leszkowie – południowo-wschodnim przedmieściu Piły, przy ul. Na Leszkowie.
Po klęsce Rosjan pod Tannenbergiem i załamaniem rosyjskiej ofensywy w Prusach Wschodnich niemieckie władze wojskowe
pod koniec sierpnia 1914 utworzyły w Pile wielki obóz dla jeńców wojennych z armii rosyjskiej.
Później kierowano do niego także jeńców z armii innych państw ententy: brytyjskiej, francuskiej i belgijskiej. W obozie równocześnie mogło przebywać ok. 45 000 jeńców.
W 1915 w pobliżu obozu władze wojskowe utworzyły duży cmentarz dla zmarłych jeńców.
Umiejscowiono go kilka kilometrów na południe od obozu, w rejonie osady Plöttke (obecny Leszków), obok niewielkiego cmentarza ewangelickiego.
Do likwidacji obozu w listopadzie 1918 pochowano na nim ponad 2600 osób.
W latach 1949–1953 w pobliżu założono cmentarz żołnierzy radzieckich i polskich poległych w trakcie walk o Piłę.
Sam cmentarz jeniecki stopniowo ulegał dewastacji, przyspieszonej przez rozbiórkę ogrodzenia i bramy wejściowej.
Rozebrana została kaplica i część pomników, zniszczono lub rozkradziono także wiele nagrobków.
W 1983 cmentarz został wpisany do rejestru zabytków i w następnych latach częściowo odrestaurowany; m.in. ustawiono dwa nowe pomniki i odnowiono istniejące, utwardzono alejki.
