Złotów: Różnice pomiędzy wersjami
(→Złotów) |
|||
| Linia 16: | Linia 16: | ||
W granice Polski powrócił w roku 1945, od tamtej pory kilkukrotnie zmieniając przynależność administracyjną. | W granice Polski powrócił w roku 1945, od tamtej pory kilkukrotnie zmieniając przynależność administracyjną. | ||
Według danych z 31 grudnia 2017 roku miasto liczyło 18 441 mieszkańców. | Według danych z 31 grudnia 2017 roku miasto liczyło 18 441 mieszkańców. | ||
[[Category:Miasta]] | [[Category:Miasta]] | ||
Wersja z 00:07, 1 wrz 2021
Miasto Złotów[edytuj | edytuj kod]
,
Złotów (do 1945 Flatow /ˈflato ː/) – miasto w północno-zachodniej Polsce,
w województwie wielkopolskim, siedziba władz samorządowych powiatu złotowskiego oraz gminy wiejskiej Złotów. Położone w południowo-zachodniej części Pojezierza Krajeńskiego będącego częścią Pojezierza Pomorskiego, na terenie historycznej Krajny, na pomorsko-wielkopolskim pograniczu, nad rzeką Głomia i jeziorami: Złotowskim (Miejskim), Babą, Burmistrzowskim, Proboszczowskim oraz Zaleskim. Pierwsze ślady osadnictwa na terenie dzisiejszego Złotowa pochodzą z neolitu, średniowieczne kroniki wzmiankują zaś gród Wielatowo, położony na ziemi krajeńskiej. Za datę powstania miasta uznaje się rok 1370. Prywatne miasto szlacheckie Złotowo, własność wojewody płockiego Piotra Potulickiego, około 1580 roku leżało w powiecie nakielskim województwa kaliskiego. Z tytułu swojego położenia na pograniczu, Złotów był wielokrotnie niszczony, m.in. podczas potopu szwedzkiego i III wojny północnej. Po rozbiorach Złotów stał się częścią Królestwa Prus, a następnie zjednoczonych Niemiec. W granice Polski powrócił w roku 1945, od tamtej pory kilkukrotnie zmieniając przynależność administracyjną. Według danych z 31 grudnia 2017 roku miasto liczyło 18 441 mieszkańców.