Mirosławiec: Różnice pomiędzy wersjami

<center>'''Miasto Wałcz'''</center>

| colspan="2" | [[Plik:Walcz800.jpg|center|250px]]

| colspan="3" | [[Plik:Walcz-herb.png|center|150px]]

| [[Plik:Polska-flaga300.png|30px]]&nbsp;&nbsp; [https://pl.wikipedia.org/wiki/Polska Polska]

| [[Powiat Wałcz|wałecki]]

| [[Gmina Wałcz|Wałcz]]

| 25 801

| 78-600

| 38,17 km²

| 109 m

Mirosławiec – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mirosławiec.  

Położone na Pojezierzu Południowopomorskim, na północ od Jeziora Kosiakowo i na wschód od rzeki Korytnicy, w historycznej Wielkopolsce.  

Według danych z 31 grudnia 2013 r. miasto miało 3037 mieszkańców.  

Mirosławiec jest położony we wschodniej części Pojezierza Wałeckiego, będącym mezoregionem Pojezierza Południowopomorskiego.  

Miasto znajduje się w południowo-wschodniej części woj. zachodniopomorskiego, w zachodniej części powiatu wałeckiego.  

Według danych z 1 stycznia 2014 powierzchnia miasta wynosi 2,17 km².  

W latach 1946–50 miasto administracyjnie należało do woj. szczecińskiego, w latach 1950–75 do woj. koszalińskiego, a w latach 1975–1998 do woj. pilskiego.  

We wschodniej części miasta przy stacji kolejowej znajduje się małe Jezioro Stacyjne.  

W odległości ok. 0,7 km na zachód od miasta płynie z północy na południe rzeka Korytnica, która dalej przepływa przez pobliskie Jezioro Korytnickie.

Na miejscu dzisiejszego miasta istniała stara osada słowiańska. W 1303 bądź 1314 roku margrabia brandenburski Waldemar lokował tu miasto wzmiankowane jako Nova Vredeland, w którym osiedlili się głównie niemieckojęzyczni koloniści z Meklemburgii.  

W 1314 roku była to własność szlachecka, której posiadaczami byli Henryk i Jan Wedlowie. Miasto rozwijało się jako ośrodek handlowy na szlaku Berlin – Królewiec.  

W 1368 r. weszło w skład Królestwa Polskiego, w 1409 r. wójt Nowej Marchii zniszczył miasto i przekazał tutejsze ziemie we władanie Krzyżakom.  

Po pokoju toruńskim w 1466 r. ponownie włączono je do Korony Polskiej, w której granicach pozostało aż do I rozbioru Polski w 1772 r.

Od 1871 w granicach Niemiec. Ponowne ożywienie gospodarcze nastąpiło wraz z szybkim rozwojem gospodarczym Niemiec w końcu XIX w. W 1900 r. Friedland otrzymał połączenie kolejowe z Kaliszem Pomorskim na zachodzie oraz Złocieńcem na północy.  

W 1902 r. wzniesiono budynek sądu grodzkiego, w 1914 r. nową szkołę, a w 1918 r. nastąpiła elektryfikacja miasta.  

Traktat wersalski nie przywrócił jednak miasta Polsce – w 1912 r. w powiecie wałeckim Polacy stanowili zaledwie 0,6% mieszkańców. W latach 20. XX w. nastąpił przyrost ludności, związany z imigracją Niemców z terenów przekazanych przez traktat wersalski Polsce. Powstała wówczas dzielnica między centrum miasta a dworcem kolejowym.  

Dojście nazistów do władzy w Niemczech w 1933 r. przyniosło ostateczną zagładę żydowskich tradycji miasta.