Linia 202 Gdańsk Główny – Stargard Szczeciński: Różnice pomiędzy wersjami
(Utworzono nową stronę "{| class="wikitable" style="width: 25%; float:right; margin-left: 10px;" | colspan="3" style="background-color:#E9C2A6;" | |- ! colspan="2" style="color:#000080;" backgr…") |
(Brak różnic)
|
Wersja z 23:19, 20 mar 2022
| Zarządca | PKP PLK | |
| Numer Linii | 202 | |
| Długość | 334,360 km | |
| Rozstaw Szyn | 1435 mm | |
| Sieć Trakcyjna | 3000 V | |
| Prędkość max. | 140 km/h | |
| Torów | 2 | |
 Gdańsk | ||
Linia 202 Gdańsk Główny – Stargard Szczeciński
Długość linii - 334,360 km
Linia kolejowa łącząca Gdańsk ze Stargardem Szczecińskim.
Położona w granicach dwóch województw: pomorskiego i zachodniopomorskiego.
W Czerwcu 1859 roku oddano pierwszy odcinek linii ze Stargardu do Koszalina.
w lipcu 1869 oddano odcinek z Koszalina do Słupska, a w lipcu 1870 z Gdańska do Sopotu.
Ważniejsze Stacje[edytuj | edytuj kod]
Gdańsk, Gdynia, Lębork, Słupsk, Koszalin, Białogard, Świdwin, Łobez, Stargard Szczeciński.
Historia[edytuj | edytuj kod]
W 1843 Towarzystwo Kolei Żelaznej Berlińsko-Szczecińskiej (Berlin-Stettiner Eisenbahn-Gesellschaft – BSE) ukończyło budowę linii do Szczecina – pierwszej na Pomorzu, 3 lata później (w 1846) przedłużono ją do Stargardu. Około 10 lat później spółka-córka BSE – Tylnopomorska Kolej Żelazna (Hinterpommersche Eisenbahn) dostała koncesję na budowę linii dalej na wschód.
W czerwcu 1859 po otwarciu linii do Koszalina, stacja w Stargardzie stała się stacją węzłową. Kolejne odcinki powstały na przełomie lat 60. i 70. XIX wieku.