Tekst źródłowy strony Linia 402 Koszalin – Goleniów

==Historia==
''Do 1945 r.''<br>
Zanim zbudowano pierwszy odcinek torów na linii 402, w 1880 w Szczecinie powstała spółka Towarzystwo Dąbsko-Kołobrzeskiej Kolei Żelaznej (Altdamm-Colberger Eisenbahn-Gesellschaft).<br> 
Akcjonariuszami byli: Królestwo Prus, prowincja Pomorze, powiaty Nowogard i Gryfice jak również miasta, przez które miała prowadzić linia, czyli: Goleniów, Nowogard, Płoty, Gryfice, Trzebiatów i Kołobrzeg, a także osoby prywatne.<br> 
Pierwszy odcinek z Dąbia do Płot został otwarty w Nowy Rok 1882, lecz tylko dla pociągów towarowych.<br> 
Miesiąc później linię przedłużono do Gryfic, a 1 kwietnia całą linię otwarto także dla pociągów pasażerskich.<br> 
Pozostałą część linii do Kołobrzegu otwarto dokładnie 25 maja 1882. W 1887 odcinek z Dąbia do Goleniowa (dzisiaj część linii 401) został przejęty przez Pruską Kolej Wschodnią (Preußische Ostbahn), jednak już rok później nastąpiło upaństwowienie Ostbahnu i przejęcie przez Pruskie Koleje Państwowe (Preußische Staatseisenbahnen).<br> 
Dopiero 18 maja 1899 powstało przedłużenie linii wzdłuż wybrzeża Morza Bałtyckiego do stolicy rejencji (okręgu), Koszalina. 1 kwietnia 1903 tak jak 15 lat wcześniej Ostbahn, spółka ACE została przejęta przez Pruskie Koleje Państwowe.<br>
Na podstawie danych rozkładu jazdy Deutsches Kursbuch z 1944/45 (tab. 124e) na trasie z Goleniowa (Szczecina Głównego) do Kołobrzegu kursowały 4 pary pociągów, dodatkowo 2 pary między Goleniowem a Nowogardem oraz pospieszny relacji Berlin-Kołobrzeg przez Kamień Pomorski i Trzebiatów (i z powrotem). Między Kołobrzegiem a Koszalinem (tab. 124k) było 5½ pary oraz 1 para z Kołobrzegu do Ustronia Morskiego.
<br><br>