Rezerwat Smolary: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rezerwat Smolary (tekst źródłowy)

Wersja z 23:28, 28 paź 2021

Usunięte 909 bajtów ,  23:28, 28 paź 2021
brak opisu edycji
Linia 19: Linia 19:
|}
|}
<br>
<br>
Leśny rezerwat przyrody położony w [[Gmina Jastrowie|gminie Jastrowie]], [[Powiat Złotów|powiecie złotowskim]], [[Województwo Wielkopolskie|województwo wielkopolskie]]. <br>
Powierzchnia wynosi 143,20 ha (akt powołujący podawał 143,11 ha). Rezerwat został utworzony w 1990 w celu ochrony zbiorowisk roślinnych z rzadkimi gatunkami mszaków oraz ekosystemu bagienno-wodnego. <br>
Powierzchnia: 20,97 ha (akt powołujący podawał 11,62 ha, w 2003 roku rezerwat został powiększony). Wokół rezerwatu utworzono otulinę o powierzchni 37,27 ha. <br>
Samo torfowisko bezdrzewne, trudno dostępne. W jego centrum silnie zarastające jezioro Żabie, zwane też Smolary lub Oleśnica.<br>
Rezerwat został utworzony w 1961 roku w celu ochrony starodrzewu bukowego i mieszanego na stromych zboczach wąwozu oraz licznych źródeł z charakterystyczną florą mchów i wątrobowców. Jako cel ochrony podaje się obecnie „zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych kompleksu ekosystemów leśnych, szuwarowych i źródliskowych, wykształconych na stokach wzniesień morenowych oraz na przyległym do nich brzegu jeziora [[Jezioro Krąpsko Małe|Krąpsko Małe]]. <br>
W otoczeniu torfowiska lasy przede wszystkim sosnowe z domieszką olszy.<br>  
Rezerwat obejmuje głęboki jar, w którym panuje mikroklimat pozwalający na rozwój roślinności charakterystycznej dla obszarów górskich, niespotykanej w północnej Polsce. Na stromych zboczach znajdują się liczne źródła, które dają początek rzece [[Rzeka Rurzyca|Rurzycy]] i jeziorom, przez które przepływa.<br>  
Na terenie rezerwatu zarejestrowano: 58 gatunków mszaków, 4 paprotniki i 96 roślin nasiennych. 16 mchów torfowców stanowi połowę tego taksonu dla Polski.<br>
Florę rezerwatu reprezentuje 285 gatunków, w tym wiele gatunków chronionych. Występuje tu m.in. wawrzynek wilczełyko, wiciokrzew pomorski, porzeczka czarna, przylaszczka pospolita, konwalia majowa, grzybienie białe, grążel żółty, a także przetacznik górski i niezapominajka leśna. Licznie występują tu grzyby, m.in. soplówka bukowa, szmaciak gałęzisty, monetka bukowa. <br>
Występuje tutaj rosiczka okrągłolistna, grążel żółty i grzybienie białe. Ze zwierząt spotykano żurawie i czajki.<br>  
Przez teren rezerwatu i wokół niego przebiega szlak pieszy. <br>
Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej.<br>  
Rezerwat „Diabli Skok” leży w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu Pojezierze Wałeckie i Dolina Gwdy. Od południowego wschodu graniczy z rezerwatem Wielkopolska Dolina Rurzycy.  
Dostęp szlakiem niebieskim ze stacji kolejowej w Płytnicy, po dawnej linii kolejowej Płytnica – Wałcz. Szlak jest dostępny dla rowerów.
<br>
<br>
<br>
<br>
Źródło: „http://katalog-moj.pl/index.php/Specjalna:Różnica_mobilna/4315”

Menu nawigacyjne